BookAD 520 300

 MainBannerShutterstock

 

Wide Angle ถ่ายภาพให้กว้างอย่างใจคิด

 

 

            ในตอนนี้เราจะมาว่ากันถึงเรื่อง การถ่ายภาพให้ดู "กว้าง" ว่าพอจะมีวิธีการอย่างไรบ้าง บางคนก็บอกว่า ถ่ายภาพมุมกว้างก็ไม่ยาก ใช้เลนส์กว้างๆ ถ่ายไปเดี๋ยวมันก็กว้างไปเอง อันนั้นก็ไม่เถียงครับ ยอมรับว่ามีส่วนถูกอยู่มาก แต่ในบางกรณีก็ไม่ทั้งหมด หลายๆ คนเจอปัญหาที่ว่า มีเลนส์มุมกว้างมากๆ แต่เวลาดูภาพที่ถ่ายมา มันรู้สึกว่ากว้างแบบ "ไม่สุด" หรือกว้างแบบไม่ได้ใจเสียที รู้สึกมันแน่นๆ อึดอัดอย่างไรไม่รู้ ในขณะที่เห็นเพื่อนบางคน มีเลนส์มุมแคบกว่าเราอีก แต่ทำไมภาพที่เขาถ่ายมามันดูแล้ว "กว้าง" หรือว่า "ให้ความรู้สึกกว้าง" ได้ดีจังเลย อย่างนี้ที่ว่า มันขึ้นอยู่กับเลนส์นั้น มันใช่เหตุผลเดียวหรือเปล่าที่ทำให้ภาพดูกว้าง หรือว่ามีอย่างอื่นอีก เคยมีบางคนถามเกี่ยวกับเรื่องนี้อยู่เหมือนกัน  เรามาคุยกันในตอนนี้ครับ

 


 

                ในส่วนของอุปกรณ์ ซึ่งหมายถึงกล้องและเลนส์เป็นหลัก ที่ต้องพูดถึงอุปกรณ์เสียก่อนนั้น ก็เนื่องจาก ผู้เคยถามคำถามข้างต้นสองสามราย ใช้อุปกรณ์เป็นเลนส์ KIT ช่วงซูมมาตรฐานของค่ายกล้องหลักทั้งสองค่าย เป็นเลนส์ 18-55 มม. ซึ่งเมื่อคูณค่าในกล้องแบบตัวคูณออกมาแล้ว ค่าต่ำสุดก็อยู่ที่ช่วงต่ำกว่า 30 มม. ซึ่งถือว่ายังนับเป็นเลนส์มุมกว้างได้  โดยทั่วไปช่วงเลนส์ที่ต่ำกว่า 35 มม. ในกล้องตัวคูณ  (ประมาณ 22 มม.ในกล้อง Full Frame)  ถือว่าเป็นเลนส์มุมกว้าง หรือ Wide Angle และช่วงเลนส์ที่ต่ำว่า 24 มม. ในกล้องตัวคูณ (ประมาณ 15 มม. ในกล้อง Full Frame) ถือว่าเป็นเลนส์มุมกว้างพิเศษ หรือ Ultra-wide Angle ดังนั้น เนื้อหาของบทความนี้ จึงสามารถนำไปปรับใช้ได้กับเลนส์ KIT ทั่วๆ ไปที่นักถ่ายภาพมือใหม่หรือมือสมัครเล่นใช้กันอยู่ โดยจะมุ่งไปที่ประเด็นแนวคิดและวิธีการในการถ่ายภาพมุมกว้าง มากกว่าคุณภาพของอุปกรณ์ ในช่วงสามสี่ปีที่ผ่านมา  ผมนับว่าโชคดีที่ได้ผ่านการใช้งานอุปกรณ์ที่มีความแตกต่างกันทางด้านเทคนิคสองประเภทมาชนิดที่เรียกว่ามากพอสมควร คือสามปีก่อนหน้านี้มีกล้อง Canon 450D กับเลนส์ Tamron 17-50 มม. f/2.8 เป็นอุปกรณ์คู่ชีพ  ซึ่งเป็นกล้องตัวคูณกับเลนส์อิสระระดับปานกลาง  และในช่วงหนึ่งปีมานี้ เปลี่ยนอุปกรณ์มาเป็น Canon 5D MK II ซึ่งเป็นกล้อง Full Frame กับเลนส์ Canon อีกจำนวนหนึ่ง ซึ่งรวมทั้งเลนส์ 17-40 มม. f/4 L ที่เป็นเลนส์มุมกว้างด้วย ภาพประกอบที่อยู่ในบทความนี้ ส่วนหนึ่งก็เป็นภาพจากอุปกรณ์ชุดเก่าที่เป็นกล้องตัวคูณกับเลนส์นอกค่าย อีกส่วนหนึ่งมากจากล้อง  Full Frame กับเลนส์ค่ายดังนั้นผมจึงขอตัดประเด็น อุปกรณ์ไม่พร้อม ออกไปจากสารบบเสียก่อน สรุปว่า ใครที่มีเลนส์ต่ำกว่า 35 มม. ก็สามารถนำบทความนี้ไปปรับใช้ได้ทั้งสิ้นครับ

 

 

                สำหรับคนที่เคยใช้เลนส์ที่มีมุมไม่กว้างมากนัก เช่น เคยใช้เลนส์มาตรฐาน 50 มม. หรือสูงกว่านี้มาก่อน พอมาใช้เลนส์มุมกว้าง ส่วนใหญ่แล้วเมื่อมองผ่านช่องมองภาพ ก็มักจะรู้สึกตื่นตาตื่นใจกับความกว้างของภาพที่มองผ่านเลนส์ชนิดนี้ แต่ปัญหาก็คือ ยิ่งเลนส์กว้าง ก็ดูเหมือนมีพื้นที่หรือสิ่งต่างๆ มากมายที่จะต้องได้รับการบรรจุหรือจัดวางอย่างถูกต้องในภาพเพื่อให้ภาพออกมาดูดี สำหรับเลนส์ระยะเทเล หรือเลนส์มาโคร เรามักจะพบปัญหาที่แตกต่างออกไปในการใช้งาน โดยปกติจะมีพื้นที่และจำนวนวัตถุในเฟรมให้เราจัดการน้อยกว่าเลนส์มุมกว้าง (ผมใช้คำว่า โดยปกติ นะครับ หมายถึงสถานการณ์ส่วนใหญ่ที่เราถ่ายภาพกัน) นักถ่ายภาพจำนวนหนึ่งอาจจะคิดว่า เลนส์มุมกว้าง ถ่ายภาพสถานที่หรือวัตถุกว้างๆ เดี๋ยวมันก็ดูกว้างไปเอง หรือไม่ก็ถ่ายสถานที่แคบๆ ที่มีพื้นที่จำกัด ด้วยเลนส์กว้างๆ เดี๋ยวมันก็ดูกว้างไปเอง ก็ถูกส่วนหนึ่งครับ แต่ว่าไม่ทั้งหมด ถ้าไม่ได้รับการคิดวางแผนล่วงหน้าหรือจัดการพื้นที่ในภาพอย่างถูกต้อง เราก็จะได้ภาพที่ดูกว้างแบบน้ำท่วมทุ่งแต่มีผักบุ้งอยู่โหรงเหรง กว้างแบบแห้งๆ ไร้ชีวิตชีวา ไม่น่าสนใจ วิธีการทำให้ภาพมุมกว้างของเราดูน่าสนใจมากขึ้น ก็มีสิ่งละอันพันละน้อยหลายอย่างด้วยกันดังต่อไปนี้ครับ

 

ฉากหน้า

            ถ้าจะมีอะไรที่พอจะจัดเข้าเป็น กฎ ได้ในบทความนี้ ก็เห็นจะเป็นเรื่อง ฉากหน้า นี่แหละครับ ฉากหน้ากับภาพมุมกว้างแทบจะเป็นสิ่งที่แยกออกจากกันไม่ได้ โดยเฉพาะภาพมุมกว้างในแนวทิวทัศน์นั้นต้องท่องไว้ให้ขึ้นใจ มีภาพทิวทัศน์มุมกว้างจำนวนไม่มากที่ดูดีโดยปราศจากฉากหน้าที่เหมาะสม ถ้าเราถ่ายภาพโดยยึดหลักว่า หาฉากหน้าให้กับภาพทิวทัศน์มุมกว้างทุกๆภาพ ถึงจะดูเป็นกฎบังคับความคิดเราไปสักเล็กน้อย แต่สุดท้ายแล้วเราก็มีโอกาสได้ภาพดีๆ มากกว่าการถ่ายภาพทิวทัศน์มุมกว้างแบบ ไม่สนใจฉากหน้า อย่างแน่นอน เลนส์มุมกว้างกับฉากหน้าเป็นสิ่งที่ธรรมชาติสร้างมาคู่กันอย่างแท้จริง ขนาดของพื้นที่และขนาดของวัตถุที่อยู่บริเวณใกล้กล้องของเรากับสิ่งที่อยู่ห่างออกไป จะดูแตกต่างอย่างน่าตื่นตาตื่นใจชนิดที่เราจะหาไม่ได้จากเลนส์ในช่วงมาตรฐานหรือระยะเทเล  ฉากหน้าในที่นี้อาจจะไม่จำเป็นต้องดูใหญ่โตมโหฬาร แต่เป็นเพียงมุมหรือจุดที่เมื่อมองด้วยสายตาปกแล้วเป็นเพียงส่วนเล็กๆ ของภาพโดยรวม แต่เมื่อถ่ายด้วยเลนส์มุมกว้าง สิ่งเล็กๆ ที่เป็นฉากหน้าก็จะดูใหญ่โตเด่นชัดขึ้นมาทันที ทำให้ฉากกลาง และ/หรือฉากหลังดูมีมิติ มีความลึก ไม่ดูเหมือนลอยโดดๆ อยู่ในภาพ ลองหามุมที่มีฉากหน้า แล้วลองถ่ายภาพที่มีฉากหน้าและไม่มีฉากหน้ามาเทียบกัน แล้วจะเห็นได้ชัดว่า อะไรก็ตามแม้เพียงเล็กๆ ในฉากหน้า จะมีส่วนอย่างสำคัญทำให้ภาพที่มีวัตถุหลักหรือฉากหลังที่ใหญ่โตมโหฬาร ดูดีขึ้นอย่างผิดหูผิดตาทีเดียว   

 

 

เส้น

                ภาพมุมกว้าง ไม่จำเป็นต้องถ่ายแนวนอนเสมอไป ภาพแนวตั้งก็ดูกว้างใหญ่ได้ถ้าได้รับการจัดวางองค์ประกอบอย่างเหมาะสม เส้นสายต่าง ๆ ที่วิ่งเข้าไปหาแนวลึกจะช่วยดึงสายตาให้ไล่ไปตามพื้นที่ในภาพ และสร้างความรู้สึกลึกและกว้างใหญ่ให้กับภาพ เส้นที่จะช่วยในเรื่องนี้ จะเป็นเส้นตรงหรือเส้นโค้งก็ได้ มีเทคนิคเพียงอย่างเดียวก็คือ พยายามให้เส้นสายแนวลึกที่ปรากฏในภาพของเรา มีความยาวมากที่สุด ยิ่งสายตามองเห็นเส้นประเภทนี้ยาวติดต่อกันมากเท่าใด ก็ยิ่งให้สมองของผู้ดูภาพ แปลความหมายให้รู้สึกว่าภาพยิ่งมีความกว้างใหญ่มากขึ้นเท่านั้น

 

 

 

Perspective

                การให้ความหมายของคำคำนี้ค่อนข้างจะต้องระมัดระวัง เพราะนักถ่ายภาพจากต่างสำนักก็ให้คำนิยามของคำนี้ไว้แตกต่างกันในรายละเอียด  ผมขอให้ความหมายง่ายๆ ตามความเข้าใจของผมก็แล้วกันครับ ถ้าพูดถึง Perspective ผมแปลว่า ความลึก ของภาพ อธิบายว่าหมายถึงความรู้สึกเมื่อได้ดูภาพที่ถ่ายด้วยเลนส์ขนาดต่างๆ กัน ภาพที่มีองค์ประกอบเดียวกัน ถ่ายในสถานการณ์ที่เหมือนกันกัน ถ้าถ่ายด้วยเลนส์เทเล จะดูมีความลึกของภาพ น้อยกว่าภาพที่ถ่ายด้วยเลนส์มุมกว้าง  ยิ่งมุมกว้างเท่าใด วัตถุต่างๆ ในภาพก็จะถูกลักษณะเฉพาะตัวของเลนส์บังคับให้ดูทิ้งระยะห่างกันออกไปเท่านั้น แม้ว่า Perspective จะเกิดขึ้นจากระยะของวัตถุทุกสิ่งทุกอย่างในภาพ แต่โดยทั่วไปแล้ว ในการอธิบายการเกิด Perspective เขาก็จะอธิบายกันด้วยการวาดเส้นสองเส้นขึ้นไปค่อยๆ เอนเข้าหากัน พุ่งตรงไปด้านหลัง ทำให้ดูมีความลึก (ซึ่งตามทฤษฎีแล้วมันจะไปบรรจบกันที่จุด Infinity) ซึ่งเข้าใจได้ง่ายกว่า

                เลนส์มุมกว้าง จะทำหน้าที่ผลักทุกสิ่งทุกอย่างระหว่างฉากหน้ากับฉากหลังออกไปให้ดูห่างจากกัน ยิ่งถ้าวัตถุในภาพมีลักษณะเป็นเส้นหรือเป็นวัตถุใดๆ เรียงกันเป็นรูปแบบที่เป็นแบบแผน ก็จะยิ่งดูมีความลึกมากขึ้น  นักถ่ายภาพที่ชอบถ่ายภาพมุมกว้าง จะใช้ประโยชน์จากหลักการนี้ ถ่ายภาพให้ดูมีความลึกแบบสุดใจ ด้วยการมองหาวัตถุในภาพที่มีเส้นชัดเจนเป็นองค์ประกอบหลัก แล้วเข้าใกล้จุดเริ่มต้น หรือวางตำแหน่งของเส้นดังกล่าวไว้ใกล้กล้องที่สุด ซึ่งจะได้ภาพที่ดูกว้างและลึกกว่าปกติ  

 

 

พื้นที่โดยรอบ

            อาจจะไม่ใช่ทุกภาพหรือทุกสถานการณ์ที่เราจะสามารถหาฉากหน้าที่เหมาะสมมาใส่ไว้ในภาพได้ สิ่งสำคัญคือเราต้องมองหาทางเลือกอื่นๆ ไว้สำหรับทำให้ภาพของเราดูกว้างตามวัตถุประสงค์ ในยามที่ไม่มีอะไรเลยจริงๆ  ขนาดของพื้นที่รอบๆ วัตถุก็สามารถนำมาให้ประโยชน์ได้ ถึงแม้พื้นที่ของท้องฟ้าและหมู่เมฆที่ลอยฟ่องอยู่ในภาพจะยึดครองพื้นที่เกือบทั้งหมดก็จริง แต่ก็เป็นได้เพียงสิ่งที่ใช้ประกอบเพื่อให้มีความรู้สึกว่าภาพมีความกว้าง แต่ภาพต้นไม้ยืนโดดเดี่ยวซุกตัวอยู่ในมุมเล็กๆ ของภาพต่างหากที่เป็นพระเอกที่แท้จริงของภาพนี้ แม้ว่าจะมีสัดส่วนของพื้นที่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น   

 


 

รูปทรงและรูปแบบ

            วิธีง่ายๆ ในการถ่ายภาพรูปทรงหรือรูปแบบของสิ่งใดๆ ให้มีความรู้สึกกว้างใหญ่มากที่สุด ก็คือการพยายามเก็บ "ปริมาณ" ของสิ่งเหล่านั้นไว้ในภาพให้มากที่สุด ให้ความสำคัญกับขนาดของหน่วยวัตถุแต่ละหน่วยให้น้อยกว่า "จำนวน" ของวัตถุที่ปรากฏในภาพ โดยทั่วไป การปรากฏซ้ำของวัตถุที่มีรูปร่างหรือรูปทรงเดียวกันแม้จะเป็นเพียงสิ่งเล็กๆ  จะทำให้เกิดความรู้สึกกว้างใหญ่ได้มากกว่าการมุ่งเจาะไปยังรูปร่างหรือรูปทรงของวัตถุแต่ละส่วนหากว่ามันไม่ได้ใหญ่โตด้วยตัวของมันเอง (ยกเว้นยิ่งของที่ใหญ่โตมโหฬารด้วยตัวมันเองอยู่แล้วก็ไม่เข้ากับแนวคิดข้อนี้) หากเจอวัตถุที่มีรูปร่างหรือรูปทรงซ้ำกันมากๆ ลองมองหามุมที่สามารถรวมเอามันเข้าไว้ในภาพเดียวกันให้มากที่สุด ถอยออกมาทีละน้อยจนไม่สามารถหลีกเลี่ยงวัตถุรบกวนอื่นๆ ได้ แล้วค่อยกดชัตเตอร์  

 


 

ความคมชัด

            โดยปกติ ภาพบางแนวที่ถ่ายด้วยเลนส์บางช่วง เป็น ภาพบุคคลช่วงเฉพาะใบหน้า ภาพมาโครสัตว์หรือแมลง ภาพอาหาร ภาพหุ่นนิ่ง ฯลฯ ที่ถ่ายด้วยเลนส์มาตรฐานขึ้นไปจนถึงระยะเทเล หรือเลนส์มาโคร จะมีจุดสนใจที่จะตรึงสายตาของผู้ดูไว้กับภาพเพียงหนึ่งหรือสองจุดเป็นอย่างมาก เช่น เมื่อเราดูภาพบุคคลครึ่งตัว ส่วนใหญ่แล้ว ตำแหน่งคร่าวๆ ที่เราให้ความสนใจก็คือบริเวณใบหน้า ส่วนตำแหน่ง "บังคับ" ที่เรามักจะไปจบสายตาไว้เป็นที่สุดท้ายก็คือ "ดวงตา" ของตัวแบบ   หรือภาพมาโครแมลง ผู้ดูภาพก็ต้องการความคมชัดเพียงบริเวณดวงตาของแมลง ภาพอาหารก็จะต้องการความคมชัดเพียงจุดใดจุดหนึ่งของภาพเท่านั้น ส่วนที่เหลือ (ซึ่งบางครั้งอาจจะเป็นพื้นที่ส่วนใหญ่ของภาพ)  ก็อาจจะไม่ต้องการความคมชัด หรือมีความเบลอได้โดยที่ผู้ดูภาพไม่มองว่าสำคัญอะไร หรืออาจจะเป็นความจงใจจะให้ขาดความคมชัดเสียด้วยซ้ำ ก็เป็นภาพที่สมบูรณ์ได้

                แต่สำหรับภาพมุมกว้างแทบจะทั้งหมด โดยเฉพาะภาพทิวทัศน์ ด้วยขนาดพื้นที่ที่กว้างใหญ่ และปริมาณของวัตถุในภาพที่มักจะมีเป็นจำนวนมาก และธรรมชาติของการดูภาพมุมกว้างก็คือ การดูเพื่อนำองค์ประกอบต่างๆ หลายๆ ส่วนมารวมกันเสียก่อนแล้วค่อยตัดสินหรือคิดว่า ภาพนี้สวยหรือไม่สวย ดีหรือไม่ดี ชอบหรือไม่ชอบ สิ่งเหล่านี้จะรวมกันเป็นสิ่งเชื้อเชิญให้สายตาของผู้ดูภาพ "ไล่ดู" ไปตามส่วนต่างๆ ของภาพอย่างพินิจพิเคราะห์ ความคาดหวังตามธรรมชาติของผู้ดูภาพมุมกว้าง โดยเฉพาะภาพทิวทัศน์ มักจะเป็น "ความคมชัด" ที่มีทั่วทุกจุดในภาพ  ภาพที่มีจุดขาดความคมชัดหลายๆ จุด มักจะเป็นภาพมุมกว้างที่ดูลักลั่นในความรู้สึกของผู้ดูภาพ โดยเฉพาะภาพที่ส่วนใกล้สุดกับไกลสุดในภาพ ไม่ได้มีฐานะเป็น "ฉากหน้า" และ "ฉากหลัง" ของกันและกัน

                ภาพตัวอย่างที่อธิบายข้อนี้ได้ดีที่สุดคือ ภาพสะพานถ่ายในช่วงเวลา Twilight ตัวสะพานที่อยู่ใกล้กล้อง กับเสาสะพานที่อยู่ไกลๆ ไม่ได้มีหน้าที่เป็น "ฉากหน้า" และ "ฉากหลัง" ของกันและกัน แต่เป็นวัตถุ "ชิ้นเดียวกัน" ที่ตามหลักการแล้วจะต้องมีความคมชัดในระดับเดียวกัน ถ้าส่วนใดส่วนหนึ่งมีความเบลอมากน้อยกว่ากัน ภาพจะขาดความสมบูรณ์ทันที (อย่างน้อยก็ในความรู้สึกของผมผู้ถ่ายภาพนี้) ดังนั้น ความคมชัดที่ทั่วถึงกันทุกจุดในภาพ จะเป็นปัจจัยสำคัญอย่างหนึ่งที่ทำให้ภาพนี้มีความสมบูรณ์ 

 

 

            สำหรับภาพเรือที่มีฉากหลังเป็นเกาะเล็กๆ ก็เป็นอีกภาพหนึ่งที่เป็นตัวอย่างภาพซึ่งผมมีความเชื่อเป็นการส่วนตัวว่า ภาพลักษณะนี้ จะต้องถ่ายให้มีความคมชัดทั้งหมดนับจากตัวเรือถึงเกาะที่เห็นอยู่ลิบๆ  ถ้าคิดในฐานะผู้ดูภาพ ตัวผมเองไม่คิดว่า ภาพลักษณะนี้ ตัวเรือมีความคมชัด แต่เกาะและเมฆด้านหลังมีความเบลอขาดความคมชัด จะเป็นภาพที่น่าสนใจไปกว่าการที่ทุกๆ องค์ประกอบในภาพมีความคมชัดในระดับเดียวกัน ดังนั้น ผมจึงเลือกเทคนิคในการถ่ายให้คมชัดทุกระยะมาใช้กับภาพนี้      

 


 

                ทีนี้จะทำอย่างไรให้ภาพมีความคมชัดทั่วถึงกันทุกจุดในภาพ ก็เป็นเรื่องของเทคนิคการถ่ายภาพขั้นพื้นฐานที่เชื่อว่า นักถ่ายภาพระดับก้าวหน้าทั่วไปจะต้องเคยผ่านตามาบ้าง ซึ่งจะไม่ขอนำมาอธิบายไว้ในบทความนี้  สำหรับนักถ่ายภาพที่ต้องการศึกษาเพิ่มเติมในเรื่องนี้ นอกจากความรู้เรื่องเลนส์แต่ละชนิดกับค่ารูรับแสงแล้ว ก็ลองใช้ Google ค้นหาคำว่า Hyperfocal  ดูครับ คำนี้ บางสำนักก็เรียกว่า Hyper Focus ก็มีครับ ต่างกันหรือไม่อย่างไร ก็ลองไปศึกษาเพิ่มเติมได้ ถ้าทำความเข้าใจดีๆ แล้วจะช่วยเรื่องความคมชัดของภาพได้มากทีเดียว

 

ความเรียบง่าย

            จากที่กล่าวมาแล้วว่า ภาพที่ถ่ายด้วยเลนส์มุมกว้าง สำหรับคนที่ยังไม่คุ้นกับเลนส์ประเภทนี้ การจัดองค์ประกอบให้วัตถุจำนวนหลายๆ อย่าง หลายๆ ขนาด หรือหลายๆ Layers  ไว้ในภาพเดียวกันบางทีก็ไม่ใช่เรื่องง่าย มือใหม่หัดถ่ายกว้างจึงมักจะพบปัญหาภาพมีองค์ประกอบสะเปะสะปะ  องค์ประกอบหลวมโพรก ให้พื้นที่กับวัตถุไม่ได้สัดส่วนที่เหมาะสมกับพื้นที่รวมของภาพ หรือไม่ก็มีวัตถุอยู่ในภาพเยอะแยะเกินไปจนกลายเป็นรกตา มีองค์ประกอบไม่สอดรับกันอย่างพอดี ตามความเห็นส่วนตัว การถ่ายภาพมุมกว้างต้องอาศัยความชำนาญและการฝึกฝนมากกว่าภาพที่ถ่ายด้วยเลนระยะเทเล ผมหมายถึงว่า ถ้าสมมติมีนักถ่ายภาพคนหนึ่งมีเลนส์ 50 มม. อยู่ตัวเดียว และถ่ายภาพด้วยเลนส์นี้จนมีความเคยชิน  ต่อมาได้เลนส์ 24 มม. มา 1 ตัว และได้เลนส์  105 มม. มาอีก 1 ตัวพร้อมๆ กัน และใช้งานทั้งสองตัวมากพอๆ กัน ผมค่อนข้างมั่นใจว่า โดยทั่วไป นักถ่ายภาพคนนั้นจะคุ้นเคยกับเลนส์เทเลตัวใหม่ได้ง่ายกว่าเลนส์มุมกว้าง และมีโอกาสได้ภาพที่พอใจจากเลนส์เทเลมากกว่าเลนส์มุมกว้างในระยะแรกๆ ของการใช้งาน มีแนวคิดที่อยากฝากไว้ก็คือว่า เลนส์มุมกว้างไม่จำเป็นต้องถ่ายเฉพาะสิ่งที่ดูกว้างใหญ่เช่นทิวทัศน์ หรือที่แคบๆ เพื่อเก็บรายละเอียดของพื้นที่ให้ได้มากๆ เช่น ในอาคารหรือห้องเท่านั้น ซึ่งทั้งสองประเภทที่กล่าวมา ไม่ว่าที่จะกว้างหรือแคบ สุดท้ายก็มีจำนวนวัตถุให้จัดองค์ประกอบจำนวนมากอยู่ดี  ลองใช้เลนส์มุมกว้างที่สุดเท่าที่คุณมือ ถ่ายภาพที่มีวัตถุเป็นองค์ประกอบเพียงสองสามอย่าง หรือไม่ก็อย่างเดียวโดดๆ ไปเลยดูบ้าง ลองดูว่าถ่ายอย่างไรจึงจะได้ภาพที่มีอยู่ประกอบลงตัว ไม่แน่นมากไป หรือหลวมเกินไป มีความพอดีโดยไม่ต้องตัดส่วนหรือ Crop ภาพส่วนใดส่วนหนึ่งออกไป ฝึกถ่ายภาพแบบนี้บ่อยๆ จะทำให้เราเข้าใจและใช้งานเลนส์มุมกว้างได้อย่างมีประสิทธิภาพเร็วขึ้น

 



 

รวมทุกสิ่งไว้ให้ครบ

                ข้อนี้เป็นการถ่ายภาพโดยใช้ลักษณะเด่นของเลนส์มุมกว้างให้เป็นประโยชน์ และถือเป็นการใช้งานตามจุดประสงค์หลักอย่างหนึ่งของเลนส์ประเภทนี้ เมื่อมองผ่านช่องมองภาพ การกวาดสายตาไปทั่วๆ พื้นที่ในภาพอย่างละเอียดเป็นสิ่งที่จำเป็นมากกว่าการถ่ายภาพแนวอื่นๆ  ยิ่งพื้นที่เป้าหมายมีความกว้างและเต็มไปด้วยวัตถุหรือองค์ประกอบปลีกย่อยมากเท่าใด ก็ยิ่งต้องระมัดระวังมากเท่านั้น ภาพทิวทัศน์ที่น่าจะเป็นภาพประทับใจ อาจจะกลายเป็นภาพธรรมดาๆ เพราะการขาดไปของต้นไม้เล็กๆ เพียงต้นเดียวที่มุมภาพด้านใดด้านหนึ่ง  ภาพเมืองใหญ่อาจจะสูญเสียความหมายที่สมบูรณ์ไปเพราะขาดตึกขนาดเล็กๆ ที่ควรจะอยู่ในพื้นที่ที่เหมาะสม   การรวมองค์ประกอบจำนวนมากให้ดูลงตัวพอดีเป็นทักษะที่ต้องผ่านการฝึกฝนมากในระดับหนึ่ง ภาพมุมกว้างประเภทนี้ ร้อยทั้งร้อยเราไม่สามารถไปยุ่มย่ามอะไรกับการจัดวางตำแหน่งของวัตถุในภาพได้เหมือนการถ่ายภาพของชิ้นเล็กๆ หรือวัตถุที่จัดฉากถ่ายเองกับมือ มันเป็นอยู่อย่างไรก็เป็นอยู่อย่างนั้น สิ่งที่จะทำให้องค์ประกอบภาพเปลี่ยนแปลงไปในทางดีขึ้นหรือแย่ลง ก็คงมีแต่ทักษะในการตัดสินใจเลือกวางตำแหน่งองค์ประกอบภาพของเราเท่านั้น นักถ่ายภาพมุมกว้างที่มีประสบการณ์จะรู้ดีว่า ในเมืองไม่สามารถย้ายตำแหน่งของวัตถุที่เราจะถ่ายได้ การย้ายตำแหน่งของตัวเราไปอยู่ในจุดที่เหมาะสมเท่านั้นที่จะทำให้เราได้ภาพดีๆ ตามที่เราต้องการ     

 

 

เข้าไปใกล้

            สองข้อสุดท้ายนี้ถือเป็นเคล็ดลับสำหรับการถ่ายภาพมุมกว้างให้ดูกว้างใหญ่น่าสนใจ การใช้เลนส์มุมกว้างที่สุดเท่าที่มี แล้วเดินเข้าไปให้ใกล้วัตถุหรือใกล้ฉากหน้าของวัตถุที่ต้องการถ่ายมากที่สุด มักจะเป็นวิธีที่จะได้ภาพมุมกว้างที่ดูน่าสนใจ ปัญหาของนักถ่ายภาพที่ไม่คุ้นกับเลนส์มุมกว้างก็คือ เคยชินกับการถ่ายภาพจากระยะที่ไกลเกินไป ซึ่งผลที่ได้จะดูธรรมดามากเมื่อเทียบกับความกว้างของเลนส์ที่มี ดังนั้น สิ่งที่ควรทำทุกครั้งเมื่อถ่ายภาพมุมกว้าง ก็คือ  ถ้าสามารถเข้าไปใกล้ๆ ได้ ก็จงเข้าไปใกล้ๆ สิ่งที่คุณจะถ่ายเสียก่อน อย่าถ่ายจากระยะไกล มิติของภาพที่ถ่ายจากระยะใกล้ จะให้ความรู้สึกในการมองภาพแตกต่างออกไปอย่างชัดเจน 

 

 



 

เข้าไปใกล้อีก

            เคล็ดลับข้อนี้ต่อเนื่องจากข้อที่แล้ว ซึ่งในว่าด้วยปัญหาของนักถ่ายภาพที่ไม่เคยชินกับเลนส์มุมกว้าง คือเขาไม่เข้าไปใกล้วัตถุที่จะถ่าย และเมื่อเขาได้เรียนรู้และเริ่มต้นที่จะเข้าไปใกล้มากขึ้นแล้ว ปัญหาที่ตามมาคือพวกเขายังเข้าใกล้ไม่มากพอ เคล็ดลับข้อนี้รับประกันว่าผมไม่ได้ล้อเล่นแต่ประการใด บ่อยครั้งที่เรารู้สึกว่าได้เข้าใกล้มากพอแล้วในการถ่ายภาพมุมกว้าง แต่ในความเป็นจริง เรายังสามารถเข้าใกล้ได้อีก ระยะโฟกัสใกล้สุดของเลนส์มุมกว้างหลายๆ รุ่นอยู่ที่ไม่ถึงฟุตด้วยซ้ำ เพราะฉะนั้นการถ่ายที่ระยะห่างเป็นเมตรสองเมตร ย่อมเป็นการพลาดโอกาสที่จะได้มุมมองที่ดูตื่นตาตื่นใจไปไม่น้อยเลย โดยเฉพาะกับการถ่ายภาพที่มีฉากหน้าและภาพที่มีเส้นซึ่งมองเห็น Perspective อย่างชัดเจน การเข้าใกล้อีกจะเป็นผลชัดเจนเป็นพิเศษ ลองดูครับ คราวต่อไปที่ถ่ายภาพมุมกว้าง เข้าใกล้ฉากหน้า หรือส่วนที่ใกล้ที่สุดของวัตถุที่เราจะถ่ายให้ใกล้ที่สุดเท่าที่เลนส์ของเราจะทำได้ แล้วจะเห็นอะไรๆ ที่เราไม่เคยคิดว่าจะเห็นมาก่อนอย่างแน่นอน

 

 

 

 

บทความโดย สุระ นวลประดิษฐ์   www.stockphotothailand.com

การจัดการ Tax Interview ที่ iS...

  การจัดการ TAX Interview ใน iStockphoto           การเปลี่ยนแปลงเป็นสัจธรรมจริงๆ ครับ อะไรๆ ก็เปลี่ยนแปลงไปเมื่อยุคสมัยและเวลาเปลี่ยนแปลงไป การขายภาพใน iStockphoto เมื่อก่อนนี้ไม่ต้องกรอกข้อมูลเพื่อลดการเก็บภาษีของประเทศสหรัฐอเมริกา เหมือนกับเว็บอื่นๆ อีกหลายเว็บ เพราะ iStockphoto ไม่ได้ถือเป็นบริษัทของสหรัฐอเมริกา แต่อยู่มาในวันนี้...

31 ขั้นเอาชนะความกลัวในการถ่าย...

31 ขั้น เอาชนะความกลัวในการถ่ายภาพ Street Photography                   ตัวผมเอง (สุระ นวลประดิษฐ์ ผู้เรียบเรียง) โดยพื้นฐานแล้ว ไม่ใช่นักถ่ายภาพที่มีความเชี่ยวชาญในการถ่ายภาพแนว Street Photography และกล่าวได้ว่า มีความรู้และประสบการในการถ่ายภาพแนวนี้น้อยมาก โดยส่วนตัวแล้ว ผมคิดว่าตัวเองเป็นคนชอบถ่ายภาพในแนวปลีกวิเวก การไปยังสถานที่ที่ปราศจากผู้คนเป็นสิ่งที่ผมปรารถนามากกว่าการถ่ายภาพในที่มีคนมากๆ...

ข้อดีของการเป็นนักขายภาพและนัก...

  ข้อดีของการเป็นนักขายภาพ และ นักสร้างสรรค์ภาพออนไลน์   บทความโดย พล ศิรพล (Papacool Siricharattakul) http://www.shutterstock.com/g/Mrsiraphol   1.การเป็นนัก ขายภาพ และ นักสร้างสรรค์ภาพออนไลน์ ทำให้เรามีอิสระ ในการกำหนดกิจวัตรประจำวันในชีวิต รวมถึงช่วงเวลาในการทำงานได้เอง โดยไม่ต้องเข้างาน...

องค์ประกอบแห่งความสำเร็จในเส้น...

  องค์ประกอบแห่งความสำเร็จในเส้นทางนักขายภาพออนไลน์   บทความโดย พล ศิรพล (Papacool Siricharattakul) http://www.shutterstock.com/g/Mrsiraphol             มีเพื่อนๆ สมาชิกหลายๆ ท่านถามกันเข้ามาว่า ผมมีวิธีการอย่างไรให้ประสบความสำเร็จในเส้นทางนักขายภาพ วันนี้ผมเลยขอรวบรวมเอาประสบการณ์ที่ตนเองมี และคิดว่าคงมีประโยชน์ต่อนักขายภาพมือใหม่และผู้ที่ขายอยู่แล้ว ไม่มากก็น้อย แต่ต้องบอกก่อนว่า บทความนี้ไม่ได้บอกเล่าถึงเทคนิคการถ่ายภาพ...

Buy Photo from Shutterstock

Buy Photo from Shutterstock

สำหรับผู้ต้องการซื้อภาพ Stock photo ถูกลิขสิทธิ์เพื่อใช้งานเชิงพาณิชย์ ขอแนะนำเว็บไซต์ขายภาพออนไลน์อันดับ 1 ของโลก คุณภาพสูง ราคาประหยัด www.shutterstock.com  ทำไมต้องซื้อภาพ ดาวน์โหลดภาพถูกลิขสิทธิ์ จาก Shutterstock มีภาพหลากหลาย    จำนวนภาพที่ขาย มีมากกว่า 125,000,000 ภาพ (ณ...

Perfect Photo Suite 8 ถ่ายให้ด...

on 06 กุมภาพันธ์ 2557
Perfect Photo Suite 8 ถ่ายให้ดี แล้วแต่งให้เด่น

Perfect Photo Suite 8 ถ่ายให้ดี แล้วแต่งให้เด่น บทความตอนนี้มาเปลี่ยนบรรยากาศกันอีกสักครั้ง จากเนื้อหาเกี่ยวกับการถ่ายภาพโดยตรง มาเป็นเรื่องของกระบวนการ Post Processing หรือกระบวนการที่เกิดขึ้นหลังจากการถ่ายภาพด้วยกล้องแล้ว ออกตัวกันก่อนอีกสักครั้งว่า ตัวผมเอง เป็นนักถ่ายภาพที่เปิดเผยตัวเองอย่างชัดเจนตลอดมาว่า เป็นประเภทชอบแนวทางที่ว่า ถ่ายออกมาให้ดูดีก่อน จากนั้นก็แต่งให้ดูเด่น ภาพของผมทุกภาพ ผ่านการปรับแต่งทั้งสิ้น...

Stock Photo แนวบุคคล เริ่มต้นจ...

on 05 กุมภาพันธ์ 2557
Stock Photo แนวบุคคล เริ่มต้นจากคนใกล้ตัว

Stock Photo แนวบุคคล เริ่มต้นจากคนใกล้ตัว เรื่องราวในตอนนี้ เป็นสิ่งที่ผมเองถือว่าได้ทำมานานมาแล้ว แต่ยังไม่เคยนึกจะเอามาเขียนเป็นบทความเล่าสู่กันฟัง หรือเอาแนวคิดวิธีการต่างๆ มาฝากกันสักที ทั้งๆ ที่เป็นเรื่องที่ใกล้ตัวและมีประโยชน์มากๆ สำหรับนักถ่ายภาพสต็อกทั่วไป สาเหตุที่ได้นำมาเขียนในครั้งนี้ ก็เป็นผลสืบเนื่องมาจากงานสัมมนา “Thai Stock Photographer Meeting & Seminar”...

สารพัดเทคนิค สารพันวิธีคิด พิช...

on 05 กุมภาพันธ์ 2557
สารพัดเทคนิค สารพันวิธีคิด พิชิตภาพสวย

สารพัดเทคนิคสารพันวิธีคิดพิชิตภาพสวย ตอนนี้มาว่ากันถึงเรื่องเทคนิคการถ่ายภาพให้สวย ซึ่งเป็นเทคนิคที่ไม่ใช่เทคนิคของการควบคุมกล้อง แต่เป็นเทคนิคการคิดหรือวางแผน เพื่อการได้ภาพสวยตามที่ต้องการ ซึ่งสำหรับผมคิดว่า มีความสำคัญไม่น้อยกว่าการเรียนรู้เทคนิคการควบคุมและใช้งานกล้องในเชิงวิชาการ สิ่งเหล่านี้จะช่วยให้เรามีโอกาสได้ภาพดีๆ มากยิ่งขึ้นครับ

9 วิธีถ่ายภาพวัตถุเป็นกลุ่มให้...

on 04 กุมภาพันธ์ 2557
9 วิธีถ่ายภาพวัตถุเป็นกลุ่มให้ดูเด่น

  9 วิธีถ่ายภาพวัตถุเป็นกลุ่มให้ดูเด่น                     มีมือใหม่หัดถ่ายภาพคนหนึ่งที่สนใจการขายภาพออนไลน์ ถามผมเกี่ยวกับภาพจำนวนหนึ่งของผมที่มีขายอยู่ในไมโครสต็อก ถึงวิธีคิดหรือวิธีการถ่ายภาพนั้นอย่างไรจึงออกมาในลักษณะที่เขาคิดว่า ตัวเขาเองพยายามถ่ายภาพลักษณะนั้นอยู่บ่อยครั้ง แต่ส่วนใหญ่จะได้ภาพที่ยังไม่เป็นอย่างที่อยากได้เหมือนที่เห็นจากภาพตัวอย่างดังกล่าว หรือจากภาพของนักถ่ายภาพท่านอื่นๆ ที่เคยเห็น เขาบอกว่า ดูเหมือนจะถ่ายง่าย แต่เอาเข้าจริงก็ไม่ง่ายนัก คำถามนี้ถามสั้น แต่เวลาตอบยากมาก เนื่องจากผมก็คงเหมือนกับนักถ่ายภาพที่ถ่ายภาพมานานมากๆ อีกหลายๆ...

Wide angle ถ่ายภาพให้กว้างอย่า...

on 04 กุมภาพันธ์ 2557
Wide angle ถ่ายภาพให้กว้างอย่างใจคิด

Wide Angle ถ่ายภาพให้กว้างอย่างใจคิด ในตอนนี้เราจะมาว่ากันถึงเรื่อง การถ่ายภาพให้ดู "กว้าง" ว่าพอจะมีวิธีการอย่างไรบ้าง บางคนก็บอกว่า ถ่ายภาพมุมกว้างก็ไม่ยาก ใช้เลนส์กว้างๆ ถ่ายไปเดี๋ยวมันก็กว้างไปเอง อันนั้นก็ไม่เถียงครับ ยอมรับว่ามีส่วนถูกอยู่มาก แต่ในบางกรณีก็ไม่ทั้งหมด หลายๆ คนเจอปัญหาที่ว่า มีเลนส์มุมกว้างมากๆ แต่เวลาดูภาพที่ถ่ายมา มันรู้สึกว่ากว้างแบบ "ไม่สุด"...

Timing จังหวะที่ชอบ เวลาที่ใช่

on 03 กุมภาพันธ์ 2557
Timing จังหวะที่ชอบ เวลาที่ใช่

Timing จังหวะที่ชอบเวลาที่ใช่ การเริ่มต้นเป็นนักถ่ายภาพของแต่ละคน มีที่มาไม่เหมือนกัน บางคนมีโอกาสจับกล้องมาตั้งแต่เล็กแต่น้อย ทำให้รู้สึกชอบการถ่ายภาพ บางคนนึกชอบขึ้นมาภายหลังก็ซื้อกล้องหัดถ่ายภาพเลย ผมเองเริ่มต้นการเป็นนักถ่ายภาพแตกต่างจากสองประเภทที่กล่าวมาคือ เริ่มต้นรู้สึกชอบการถ่ายภาพมานานหลายปี กว่าจะได้กดชัตเตอร์บันทึกภาพแรกในชีวิต ก่อนจะได้สัมผัสกล้อง SLR ตัวเป็นๆ นั้น ผมพยายามเสาะหาหนังสือเกี่ยวกับการถ่ายภาพมาอ่าน จำนวนมากเท่าที่จะหาได้ในสมัยที่ยังเป็นเด็กอยู่ต่างจังหวัด อ่านเรื่องดูภาพไปเรื่อยๆ ในจำนวนหนังสือเกี่ยวกับการถ่ายภาพที่ผมเคยอ่านนั้น มีอยู่เล่มหนึ่งที่ได้อ่านเมื่อประมาณก่อนปีพ.ศ.2530 ผมจำชื่อหนังสือไม่ได้...

Before and After

on 03 กุมภาพันธ์ 2557
Before and After

  Before and  After                 นักถ่ายภาพที่ชอบการถ่ายภาพแนวธรรมชาติและท่องเที่ยวโดยทั่วไป คงจะรู้และเข้าใจตลอดถึงทำใจยอมรับได้ว่า ไม่ใช่ทุกครั้งไม่ใช่ทุกทริปไม่ใช่ทุกสถานที่ ที่เราจะมีโอกาสได้ภาพสวยถูกใจหรือตรงตามความต้องการ หรือว่าดูดีเหมือนกับภาพที่เคยเห็นคนอื่นๆ เขาถ่ายกันตั้งแต่ขั้นตอนการถ่ายภาพณสถานที่จริง มีปัจจัยมากมายเข้ามาเกี่ยวข้องในการที่จะได้ภาพสวยหรือไม่สวยสำหรับการออกไปถ่ายภาพแต่ละครั้ง เช่นสภาพอากาศโดยรวมอาจจะแย่มาก ไม่เอื้ออำนวยให้ถ่ายภาพในรูปแบบที่ต้องการได้ หรือแม้แต่ในวันที่สภาพอากาศโดยทั่วไปค่อนข้างเหมาะสม แต่เราไปยังสถานทีที่ไม่คุ้นเคย อาจจะไม่รู้ว่าจุดถ่ายภาพที่สวยๆ นั้นอยู่บริเวณใดบ้าง...

Post-processing นั้น สำคัญฉะนี...

on 02 กุมภาพันธ์ 2557
Post-processing นั้น สำคัญฉะนี้

Post-processing นั้น สำคัญฉะนี้ นักถ่ายภาพแต่ละช่วงอายุ แต่ละประสบการณ์ แต่ละฐานะ มีประสบการณ์ในการถ่ายภาพไม่เหมือนกัน ช่วงที่ผมเริ่มต้นสนใจการถ่ายภาพใหม่ๆ สมัยยังเป็นวัยรุ่นตอนต้น (นานมากแล้วครับ) ซึ่งขณะนั้นการถ่ายภาพยังใช้กันเฉพาะฟิล์มสไลด์กับฟิล์มเนกาตีฟเป็นหลัก คอมพิวเตอร์ยังเป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่ไกลเกินเอื้อมสำหรับคนทั่วไป และโปรแกรมตกแต่งภาพเท่าที่ผมทราบก็เป็นสิ่งที่เข้าใจว่ายังไม่เกิดขึ้นในโลกในขณะนั้น สำหรับนักถ่ายภาพมือใหม่เช่นผม (และนักถ่ายภาพทั่วไปอีกเกือบร้อยละร้อย) การถ่ายภาพนั้น ทุกสิ่งทุกอย่างจะดีจะเสียก็ต้องยึดหลัก "จบในกล้อง" ภาพระดับที่ต้องใช้ "เทคนิค"...

Long Shutter Speed Exposure สว...

on 02 กุมภาพันธ์ 2557
Long Shutter Speed Exposure สวย แปลก และแตกต่าง

Long Speed Shutter สวยแปลกและแตกต่าง ในฐานะคนถ่ายภาพแนวท่องเที่ยว ที่ไม่ได้เป็นนักถ่ายภาพแบบยึดเป็นอาชีพ สถานที่ถ่ายภาพของผมโดยปกติ ก็เป็นสถานที่ท่องเที่ยวมาตรฐานที่ประชนทั่วไปนิยมท่องเที่ยวกัน ไม่ใช่สถานที่พิเศษที่ต้องดั้นด้นไปถ่ายเพื่อหาความแปลกแตกต่างแบบสุดๆ หลีกหนีความซ้ำซากจำเจแบบไปบุกเบิกกันใหม่ เหมือนที่บรรดาเหล่ามืออาชีพจริงๆ เขาทำกัน นานๆ ครั้งจึงจะมีทริปพิเศษสักหน ด้วยความที่มักจะได้ถ่ายภาพสถานที่ที่คนอื่นเขาถ่ายกันแล้วเยอะแยะมากมาย บ่อยครั้งที่ต้องถ่ายภาพสิ่งที่เรียกว่า มุมมหาชน อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ เพื่อไม่ให้ดูเหมือนๆ กับภาพของคนอื่นๆ...

Composition หัวใจหลักของภาพสวย

on 01 กุมภาพันธ์ 2557
Composition หัวใจหลักของภาพสวย

Composition หัวใจหลักของภาพสวย ภาพถ่ายหนึ่งภาพ ไม่ว่าจะเป็นภาพที่สวยหรือไม่สวย น่าสนใจหรือไม่น่าสนใจ ล้วนแต่มีรายละเอียดต่างๆ มากมายมาประกอบรวมกันเข้า ทั้งที่มองเห็นอยู่ในตัวภาพและแนวคิดเบื้องหลังที่เกิดภาพนั้นขึ้นมา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ภาพที่สวยงามดูน่าสนใจ ก็จะยิ่งมีรายละเอียดที่ว่านั้นมากยิ่งขึ้น ข้อแตกต่างสำคัญอย่างหนึ่งระหว่างภาพที่ดูธรรมดากับภาพที่ดูสวยงามน่าสนใจ ก็คือสิ่งที่เรียกว่า Composition หรือองค์ประกอบภาพ สิ่งนี้ถือเป็นหัวใจหลักที่จะทำให้ภาพถ่ายแต่ละภาพถูกตัดสินว่าเป็นอย่างไรจากความรู้สึกของผู้ดูภาพ แม้ว่าการถ่ายภาพจะเป็นงานศิลปะที่จินตนาการถือเป็นเรื่องสำคัญ แต่หลักการหรือกฎพื้นฐานก็เป็นสิ่งที่จำเป็นจะต้องเรียนรู้ก่อนที่จะใช้จินตนาการได้อย่างอิสระเต็มที่ วาทกรรมสวยหรูดูดีมีระดับ ประเภท...

ภาพขาวดำกับการขายออนไลน์

ภาพขาวดำกับการขายออนไลน์

ภาพขาวดำกับการขายออนไลน์ . ช่วงที่ผมเริ่มรู้สึกว่าชอบการถ่ายภาพใหม่ๆ ตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่นยังไม่มีกล้องเป็นของตัวเอง ภาพแนวขาวดำ เป็นหนึ่งในรูปแบบภาพถ่ายที่มีความรู้สึกชอบมากเป็นพิเศษ แม้จะไม่มีสีสันอื่นใดอยู่ในภาพ แต่ภาพประเภทนี้ที่ผ่านการถ่ายและจัดการด้วยเทคนิคที่ถูกต้องก็ยังคงให้ความรู้สึกที่มีพลังได้เป็นอย่างดี เมื่อหลายปีที่แล้ว ในยุคที่อินเตอร์เน็ตและ Google ยังไม่ใช่สิ่งสามัญประจำบ้านอย่างปัจจุบันนี้ ช่องทางที่จะมีโอกาสได้ดูภาพถ่ายสวยๆ มีอยู่ไม่กี่วิธี หนึ่งในนั้นคือดูจากนิตยสารเกี่ยวกับการถ่ายภาพ ราวๆ เกือบยี่สิบปีที่แล้ว ผมได้เห็นภาพขาวดำชุดหนึ่งที่ติดตาตรึงใจมาจนถึงทุกวันนี้ เป็นภาพอุทยานแห่งชาติ Yosemite...

การตัดส่วนภาพ (Cropping) ในงาน...

การตัดส่วนภาพ (Cropping) ในงานถ่ายภาพสต็อก

การตัดส่วนภาพ (Cropping) ในงานถ่ายภาพสต็อก ตามปกติแล้วในการถ่ายภาพทั่ว ๆ ไปชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การถ่ายภาพโดยใช้ฟิล์มในยุคก่อนหน้านี้ เรามักจะต้องดูภาพกันตามสัดส่วนเดิม ๆ ที่ถูกกำหนดมาโดยขนาดของฟิล์มและขนาดของกระดาษอัดภาพ การ Crop หรือตัดส่วนภาพภายหลังการถ่าย มักจะทำกันเฉพาะในระดับมืออาชีพเท่านั้นไม่ว่าจะในเชิงศิลปะหรือเชิงพาณิชย์ เนื่องจากมีความยุ่งยากในขั้นตอนการทำอยู่พอสมควร ดังนั้น ส่วนใหญ่แล้วเราจึงได้ดูภาพที่มีสัดส่วนซ้ำ ๆ เดิม...

ทางลัดสู่การสร้างสรรค์ภาพขายดี...

ทางลัดสู่การสร้างสรรค์ภาพขายดีในไมโครสต็อก ตอนที่ 2

ทางลัดสู่การสร้างสรรค์ภาพขายดีในไมโครสต็อก ตอนที่ 2 อ่านบทความ ทางลัดสู่การสร้างสรรค์ภาพขายดีในไมโครสต็อก ตอนที่ 1 ได้ ที่นี่ ในตอนที่แล้วผมได้กล่าวถึงทางลัดในการสร้างสรรค์ภาพขายดีในไมโครสต็อกไปบ้างแล้ว เพื่อให้นักถ่ายภาพสต็อกได้ประสบความสำเร็จในการขายภาพสต็อกได้ง่ายขึ้น มีภาพขายดีมากขึ้น และไม่ทำงานแบบเหนื่อยฟรี การขายภาพสต็อกนั้นมีข้อแตกต่างจากการรับงานจ้างเป็น Job ตรงที่ การรับงานทั่วไป ช่างภาพสามารถรู้รายได้ที่แน่นอนว่า งานหนึ่ง ๆ...

« »

Credentials ใน Shutterstock คืออะไร

06 กรกฎาคม 2557

  Credentials ใน Shutterstock  คืออะไร           ในช่วงหลังๆ มานี้ เวลาเราถ่ายภาพเหตุการณ์ในงานหรืออีเว้นท์ต่างๆ ส่งไปขายออนไลน์แบบ Editorial ใน Shutterstock หลายๆ คนมักจะได้รับอีเมลตอบมาพร้อมกับการร้องขอสิ่งที่เรียกว่า Credentials ซึ่งก่อนหน้านี้ ไม่เคยมีการถามหาสิ่งนี้ ทำให้หลายๆ คนถึงกับงง...

Shutterstock Keyword Suggestions Tool

20 กรกฎาคม 2557

  Shutterstock Keyword Suggestions Tool           บทความนี้ ถือเป็นบทความที่ Update เนื้อหาในหนังสือ "แชะ!!...รวยทะลุเลนส์ ฉบับปรับปรุงเพิ่มเติม" เกี่ยวกับเรื่องเว็บสำหรับหาคีย์เวิร์ดมาใส่ให้กับภาพของเราก่อนที่จะส่งเข้าไมโครสต็อก แต่เดิมในหนังสือ ผมแนะนำเว็บของ Yuri...

ShutterTalk Thailand 2

30 กรกฎาคม 2557

  ShutterTalk Thailand #2 เวิร์คช็อปเพื่อคนขายภาพจาก Shutterstock Shutterstock เว็บไซต์ขายภาพออนไลน์อันดับหนึ่ง 1 ของโลก ได้มองเห็นความเติบโตอย่างก้าวกระโดดของคนขายภาพออนไลน์ชาวไทย ทั้งในแง่คุณภาพและปริมาณ จึงได้ร่วมกับ StockPhotoThailand จัดกิจกรรมพิเศษ เพื่อเป็นการร่วมกันส่งเสริมและพัฒนา Thai Contributors หรือคนขายภาพชาวไทยของเราให้ก้าวหน้าไปอีกระดับหนึ่ง จากเดิมที่เคยก้าวหน้าไปมากอยู่แล้ว...

คู่มือความสำเร็จสำหรับช่างภาพออนไลน์ไทย

17 ตุลาคม 2557
คู่มือความสำเร็จสำหรับช่างภาพออนไลน์ไทย

  คู่มือความสำเร็จสำหรับช่างภาพ จาก Shutterstock เวอร์ชั่นภาษาไทย             ด้วยความภาคภูมิอย่างที่ยิ่งที่จะนำเสนอครับ ครั้งแรกที่ผมเห็นคู่มือฉบับนี้ เป็นภาษาอังกฤษอยู่ในเว็บชัตเตอร์สต็อกเมื่อหลายเดือนก่อน ผมอ่านแล้วคิดว่าเป็นคู่มือที่มีประโยชน์มากสำหรับคนขายภาพออนไลน์ทุกแนว ทุกรูปแบบ ทุกสไตล์ ผมอยากให้เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ คนขายภาพออนไลน์ชาวไทยของเรา ได้มีโอกาสอ่านคู่มือเล่มนี้กันทุกคน ผมจึงได้ขอกับทางชัตเตอร์สต็อกว่า ผมขอเอามาแปลเป็นภาษาไทยให้อีกภาษาหนึ่งได้ไหม...

ขายภาพในชัตเตอร์สต็อกในนามบริษัท

19 มีนาคม 2558
ขายภาพในชัตเตอร์สต็อกในนามบริษัท

  วิธีการขายภาพใน Shutterstock ในรูปแบบบริษัท               ชัตเตอร์สต็อกสามารถรับภาพ/คลิปวิดีโอ/คลิปเสียง และชำระเงินไปยังผู้ขายภาพที่เปิดบัญชีเป็นชื่อบริษัทได้ โดยคุณต้องจัดส่งเอกสารที่จำเป็น ซึ่งออกโดยประเทศของผู้สมัครขายภาพ ที่สามารถระบุได้ว่าคุณเป็นเจ้าของในธุรกิจหรือบริษัทนั้น เอกสารแต่ละชนิดต้องเป็นเอกสารของทางราชการที่สามารถใช้เป็นหลักฐานในการพิจารณาคดีได้ในกรณีเกิดปัญหาใดๆ ขึ้น เช่น ใบสำคัญแสดงการจดทะเบียนบริษัท, หนังสือรับรองการจดทะเบียนบริษัท, ใบรับรองการจดทะเบียนภาษีแบบต่างๆ ที่เราจด เป็นต้น...

จงศรัทธาในความสามารถของตัวคุณเอง

13 เมษายน 2558

  เรียบเรียงจาก http://www.shutterstock.com/panorama/story/komaintechanadta/             โกเมน เตชะนัดตา ใช้ชื่อในการขายภาพออนไลน์ Doggygraph สร้างสรรค์งานภาพวาดที่มีสีสันโดดเด่นสะดุดตาสำหรับใช้งานทั้งประเภท Editorials, งานโฆษณา, หนังสือ และสื่ออื่นๆ ผลงานของเขาเน้นรูปแบบแนวโครงร่างหรือแผนผังสถาปัตยกรรม และแนวดูสบายในสไตล์การ์ตูนเด็กที่ฉายทางโทรทัศน์ในเช้าวันหยุด อย่างไรก็ตาม งานของเขาไม่ได้มีอิทธิพลมาจากโทรทัศน์ แต่มาจากบ้านเกิดของเขา เชียงใหม่...

« »

ShutterstockSideBarNew

DreamstimeSideBarNew

DepositphotosSideBarNew

facebook like box joomla

บทความยอดนิยม